Baza Wiedzy

Kiedy dojdzie do kolizji, w której nikt nie odniósł żadnych obrażeń, kierowcy nie mają obowiązku wzywania policji pod warunkiem, że wina jest oczywista i sprawca się do niej przyznaje.

Naszym prawnym obowiązkiem jest wezwanie policji na miejsce zdarzenia, gdy:

• Wypadek skutkuje ofiarami w ludziach
• W wyniku wypadku ktoś został ranny – przy czym nie chodzi tu tylko o poważne obrażenia z którymi trafia się do szpitala, ale również o zranienia, stłuczenia, silne bóle głowy i tym podobne
• Zostało popełnione przestępstwo (np. uczestnik zdarzenia prowadził samochód pod wpływem alkoholu)
• Do zdarzenia była wzywana straż pożarna albo pogotowie
• Z powodu wypadku lub kolizji doszło do zatamowania ruchu drogowego, lub jego znacznego utrudnienia

Wezwanie policji jest wskazane w sytuacji, gdy:

• Podejrzewamy że któryś z uczestników zdarzenia jest nietrzeźwy lub pod wpływem środków odurzających
• Któryś z uczestników zdarzenia nie posiada dokumentów lub ważnego ubezpieczenia OC
• Nie jest jasne, kto jest sprawcą zdarzenia
• Żadna z osób biorących udział w zdarzeniu przyznaje się do winy
• Okoliczności zdarzenia lub ich ocena przez uczestników nie jest jednoznaczna

W Polsce każdy posiadacz pojazdu zobowiązany jest do wykupienia obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, w skrócie OC. Zgłaszanie szkody przebiega w trzech krokach:

1. Zawiadomieniu ubezpieczyciela sprawcy o zdarzeniu
2. Oględzin rzeczoznawcy w celu ustalenia zakresu szkody
3. Wydania decyzji przez ubezpieczyciela

W przypadku szkody OC ustawodawca nie podaje maksymalnego terminu zgłoszenia. W zdecydowanej większości przypadków czas ten wynosi 3 lata od chwili, gdy osoba poszkodowana dowiedziała się o szkodzie. Jeśli szkoda OC została spowodowana czynem niedozwolonym, ulega ona przedawnieniu po upływie 3 lat, od chwili, gdy osoba poszkodowana dowiedziała się o szkodzie oraz zadeklarowaniu przez winowajcę jej naprawienia. Termin ten może ulec wydłużeniu, jednakże maksymalna jego długość to 10 lat.

Jeśli szkoda powstała w wyniku zbrodni lub występku, termin jej zgłoszenia ubiega po 20 latach od dnia popełnienia zbrodni/występku. Czas, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie, nie jest brany pod uwagę. Jak możemy zauważyć, w niektórych przypadkach na zgłoszenie szkody przysługuje nam więcej niż przepisowe 3 lata.

Przyjęło się, że jeśli dochodzi do wypadku z udziałem pieszego, winę najczęściej ponosi kierowca. W praktyce bywa jednak różnie. Oczywiście, jeśli kierujący pojazdem jest nietrzeźwy czy też złamał przepisy drogowe (np. przekroczył dozwoloną prędkość) sprawa jest oczywista. Istnieją jednak sytuacje, w których to pieszy staje się sprawcą wypadku. Są to mi:

• Brak odblasków - jeśli pieszy po zmroku porusza się poza strefą zabudowaną, również. po poboczu a nie na chodniku, powinien mieć elementy odblaskowe, które zapewnią mu widoczność na drodze
• Wtargnięcie na pasy - Pieszemu nie wolno wtargnąć na pasy tuż pod koła nadjeżdżającego pojazdu. Zanim wejdzie na przejście powinien upewnić się, czy nadjeżdżające samochody znajdują się w na tyle dużej odległości, aby kierowca zdążył wyhamować
• Przejście poza wyznaczonym obszarem - Pieszy musi pamiętać, że na drodze wyznaczono mu miejsca, takie jak pasy czy chodnik, po których jest zobligowany się poruszać
• Złamanie przepisów - W przypadku gdy pieszy łamie przepisy ruchu drogowego (np: przejście na czerwonym świetle)

Pojęcie „szkody całkowitej” ma zupełnie inne znaczenie w zależności od tego, czy mowa o ubezpieczeniu AC, czy OC. Szkoda całkowita OC to sytuacja, w której koszty naprawy auta przekraczają próg 100% wartości pojazdu sprzed szkody. W kontekście szkody AC próg ten jest natomiast niższy i indywidualnie ustalany przez ubezpieczycieli - zwykle wynosi w granicach 60-80%.

Gdy uszkodzisz samochód z własnej winy, jak najszybciej skontaktuj się z ubezpieczycielem AC. Rzeczoznawca dokona oględzin auta i sporządzi wycenę. W przypadku stwierdzenia szkody całkowitej otrzymasz różnicę między wartością pojazdu przed szkodą a wartością wraku. Taki sposób wyliczania należnego Ci odszkodowania zakłada, że sprzedasz wrak pojazdu. Nie masz jednak takiego obowiązku. Równie dobrze możesz zdecydować się na sprzedaż auta na części, czy przeprowadzenie naprawy na własny koszt. Zdarza się też, że wartość wraku oszacowana przez ubezpieczyciela jest zawyżona. Gdy sprzedaż po ustalonej cenie okaże się niemożliwa, możesz odwołać się od decyzji i żądać wyższego odszkodowania.

Jeśli chcesz zabezpieczyć swój samochód także na wypadek kradzieży, dokładnie przemyśl wybór rodzaju ubezpieczenia. Standardowe ubezpieczenie AC zakłada, iż w razie kradzieży otrzymasz równowartość pojazdu w dniu zawarcia umowy. Ubezpieczenie mini AC jest natomiast tańsze, ale wiąże się także z mniej korzystnymi warunkami – w razie kradzieży odszkodowanie będzie odpowiadać wartości samochodu w momencie zdarzenia, a musisz pamiętać, że auta szybko tracą na wartości.

Zgodnie z przepisami prawnymi, ubezpieczyciel ma 30 dni na wypłatę odszkodowania od momentu zgłoszenia szkody. Jeśli wykonanie tych czynności będzie niemożliwe w tak krótkim czasie, wówczas termin ten podlega wydłużeniu. Ubezpieczyciel musi jednak wydać zawiadomienie o takiej decyzji na piśmie, a także wypłacić tzw. część bezsporną w ciągu 30 dni od dnia zgłoszenia szkody. Pozostałą kwotę poszkodowany otrzymuje zazwyczaj w ciągu 14 dni od ustalenia okoliczności zdarzenia (termin ten jednak nie może przekroczyć 90 dni od momentu zgłoszenia szkody).

Pamiętajmy również, iż w przypadku opóźnień wypłaty należności nalicza się odsetki. Wynoszą one zazwyczaj około 5,6% w skali roku.

Aby uzyskać odszkodowanie od sprawcy wypadku drogowego, poszkodowany powinien zadbać o zebranie dokumentacji już na miejscu zdarzenia. Znacząco ułatwi to dalsze postępowanie. W przypadku kolizji taką dokumentacją będzie oświadczenie obu stron o zdarzeniu. W przypadku wypadku, jako iż jest on poważniejszą formą zdarzenia, należy wezwać policję. Sporządzona przez nią notatka zastępuje wyżej wymienione oświadczenie. Dodatkowo warto również zadbać o wykonanie zdjęć miejsca wypadku, a także poprosić świadków o złożenie oświadczeń (jeśli takowi byli).

Może się zdarzyć, że powyższe dokumenty nie wystarczą przy dochodzeniu odszkodowania. Na szkodę składają się również wszelkie inne straty poniesione wskutek wypadku jak np:

• Rehabilitacja
• Koszty opieki lekarskiej
• Zakupy sprzętu medycznego
• Utracone wynagrodzenia (np. z niemożności podjęcia pracy po wypadku)

Aby udowodnić szkodę i odpowiednio uzasadnić odszkodowanie należy również skompletować dokumenty potwierdzające powyższe wydatki, i je również dołączyć do wniosku o wypłatę odszkodowania. Pamiętajmy, roszczenia należy kierować nie do sprawcy, lecz jego ubezpieczyciela. Jeśli nie uzyskaliśmy takich danych podczas zdarzenia, możemy go ustalić poprzez stronę Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, wpisując na niej numer rejestracyjny sprawcy.

Czyli podsumowując, wniosek o odszkodowanie, który będziemy składać, powinien zawierać w sobie następujące informacje:

• Dane poszkodowanego
• Opis wypadku (wraz z datą i miejscem)
• Dane polisy sprawcy
• Roszczenia (do do wysokości żądanego odszkodowania)
• Dokładny opis szkód poniesionych przez osobę poszkodowaną, wraz z dokumentami je potwierdzającymi

Jeśli odszkodowanie, które otrzymaliśmy, jest zbyt niskie, możemy próbować ubiegać się o jego ponowne rozpatrzenie. W takim wypadku najlepszą opcją będzie odezwanie się do firmy, która specjalizuje się w odzyskiwaniu należnych pieniędzy. Zapraszamy więc do Recompensum!

Podczas sporządzania opisu wypadku kluczowe znaczenie ma nie tylko sformułowanie roszczeń, ale również przedstawienie okoliczności, w których doszło do całego zdarzenia. To właśnie poprawnie sporządzony opis pozwoli nam uzyskać kwotę, która zrekompensuje wszystkie poniesione krzywdy i straty.

Podstawową zasadą, którą powinniśmy się kierować jest to, aby opis uwzględniał konkretne, precyzyjne, ale też szczegółowe informacje. Zbyt pobieżne potraktowanie sprawy może skutkować otrzymaniem niższej kwoty od ubezpieczyciela, ze względu na zakwestionowanie rzeczywistej wysokości poniesionych szkód. Mogą się pojawić również wątpliwości co do tego, czy dane uszkodzenie faktycznie wystąpiło podczas kolizji. Dlatego też szczegółowe opisanie całej sprawy może przesądzić na korzyść poszkodowanego.

Szkodą częściową nazywamy sytuację, w której naprawa auta jest możliwa do wykonania. Jej wielkość ustala się jako koszty naprawy pojazdu niezbędne do przywrócenia go do stanu sprzed wypadku. Definicje szkody częściowej mogą się różnić, w zależności czy będzie ona zlikwidowana z ubezpieczenia OC sprawcy, czy też z własnego AC.

Ubezpieczenie OC jest to polisa, do której wykupienia jesteśmy zobowiązani, jeśli poruszamy się pojazdem mechanicznym na terenie Polski oraz całej UE. Podstawowym jej celem jest likwidacja szkód komunikacyjnych, które powstały w wyniku zdarzenia drogowego (wypadku lub kolizji). Należy też zaznaczyć, iż szkoda podlegająca pod OC wcale nie musi powstać podczas kierowania pojazdem. Polisa obejmuje również szkody, do których może dojść podczas wsiadania oraz wysiadania z pojazdu, jego załadunku czy rozładunku, ale też podczas zatrzymania czy postoju.

Odszkodowanie z OC jest wypłacane, jeśli w momencie zdarzenia powstała szkoda osobowa (której następstwem jest śmierć, uszkodzenia ciała lub rozstrój zdrowia) lub materialna (której następstwem jest utrata, uszkodzenie lub całkowite zniszczenie mienia należącego do poszkodowanego w zdarzeniu).

Ubezpieczenie OC nie rekompensuje powstałych szkód w przypadku:

• Zdarzeń drogowych spowodowanych umyślnie
• Zdarzeń drogowych wynikających z naszej winny
• Spowodowania zdarzenia będąc pod wpływem alkoholu lub substancji odurzających
• Prowadzenia pojazdu przez osobę nieposiadającą uprawnień (z wyjątkiem, gdy chodziło o pościg za przestępcą lub ratowanie życia)
• Ucieczki z miejsca zdarzenia

Należy również zaznaczyć, iż niektóre firmy ubezpieczeniowe posiadają dodatkowy zestaw zdarzeń wykluczonych, zawarty najczęściej w umowach.

Jeśli sprawca zdarzenia nie posiadał ubezpieczenia OC lub zbiegł z miejsca wypadku, wtedy ubezpieczenie za szkody osobowe lub majątkowe wypłaca Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. Zgłoszenia należy kierować najpierw na policję (policja musi zabezpieczyć dowody, które potwierdzą, że odpowiedzialność ponosi nieznany sprawca), a następnie do dowolnego zakładu ubezpieczeń, który jest członkiem UFG.

Istnieją jednak pewne wykluczenia co do tej zasady. Przykładowo, jeśli powstała szkoda, która jest możliwa do zrekompensowania z własnego AC, wówczas spotkamy się z odmową z UFG. Otrzymasz jednak wyrównanie za poniesione straty (np. zabrane zniżki).

Sprawca kolizji uciekł z miejsca zdarzenia, a wam nie udało się spisać numerów rejestracyjnych jego samochodu. Co zrobić w takiej sytuacji?

W takich przypadkach ubezpieczenie wypłaca Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. Jednakże pieniądze zostaną wypłacone wyłącznie za powstałe szkody osobowe. Szkody na mieniu wypłacane są tylko wtedy, gdy obrażenia osób poszkodowanych były na tyle duże, iż spowodowały rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 14 dni.

Zgłoszenia w sprawie odszkodowań należy kierować najpierw na policję, gdyż dopiero wtedy jesteśmy w stanie starać się o rekompensatę (policja musi zabezpieczyć dowody, które potwierdzą fakt, że odpowiedzialność ponosi nieznany sprawca). Następnym krokiem będzie zgłoszenie całej sprawy do dowolnego zakładu ubezpieczeń, który jest członkiem Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

W przypadkach, kiedy sprawca zbiegł, a ty nie masz wykupionego AC, koszty napraw niestety będziesz musiał ponieść sam (prawo zapobiega nadużyciom). Ale nawet jeśli nie posiadasz polisy AC, a doszło do niegroźnej kolizji, w której nikt nie ucierpiał – zawsze wzywaj policję. Jeśli uda się im ustalić, kim jest sprawca, za likwidację szkody będzie odpowiadał jego ubezpieczyciel.

Ubezpieczalnie mają w teorii obowiązek, aby wypłacić poszkodowanemu kwotę, która umożliwi na doprowadzenie pojazdu do stanu sprzed wypadku, lub kwotę, która pokryje wszelkie straty materialne powstałe w przypadku szkody osobowej. Niestety jednak w ponad 80% przypadków kwoty te są zaniżane. Nie oznacza to jednak, iż musisz płacić resztę z własnej kieszeni.

W Recompensum specjalizujemy się w dochodzeniu należnych sum za odszkodowania. Jeśli czujecie się poszkodowani lub uważacie, iż należy się wam więcej, to nie zwlekajcie. Skontaktujcie się z nami. Nasi doradcy wyjaśnią jakie kroki prawne możecie podjąć, a także pomożemy wam w całej procedurze.

W teorii zakład ubezpieczeń musi wypłacić odszkodowanie w przeciągu 30 dni od momentu zgłoszenia wypadku. Jednak w pewnych sytuacjach termin ten może zostać wydłużony.

Jedną z takich sytuacji może być brak możliwości, aby w ciągu 30 dni wyjaśnić wszystkie okoliczności niezbędne do ustalenia sprawcy lub wysokości odszkodowania. Zazwyczaj dzieje się tak, gdy klient nie dostarczy na czas wszystkich potrzebnych dokumentów.

Jednak wypłata odszkodowania nie może przeciągać się w nieskończoność. Prawo ustala, iż ostateczny termin, w którym ubezpieczyciel musi (a przynajmniej nie powinien przekroczyć) zakończyć sprawę wynosi 90 dni od momentu zgłoszenia sprawy. Jeśli natomiast ustalenie odpowiedzialności ubezpieczyciela zależy od toczącej się sprawy cywilnej bądź karnej, wypłacana jest tzw. kwota bezsporna (część odszkodowania, która jest oczywista). Musi być ona wypłacona przez zakład ubezpieczeń w ciągu 30 dni.

Jeśli nadal po dostarczeniu wszystkich dokumentów ubezpieczyciel dalej zwleka z wypłatą, mamy do wyboru kilka różnych posunięć:

• Wysłanie wezwania do zapłaty powiększonego o odsetki ustawowe
• Skarga do Rzecznika Finansowego
• Powiadomienie Komisji Nadzoru Finansowego
• Skierowanie sprawy do sądu

Zdarzają się czasem sytuacje, w których poszkodowany otrzymuje odmowę wypłaty odszkodowania. Decyzja ubezpieczyciela, niezależnie od tego, czy jest to uznanie odszkodowania w całości, części, czy nawet całkowita odmowa wypłaty nie zamyka nam drogi do uzyskania wyższej kwoty świadczenia za szkodę poniesioną w związku z zaistniałym zdarzeniem. Uważaj jednak, gdyż taką opcję prawdopodobnie stracisz, jeśli zawrzesz z ubezpieczycielem jakąkolwiek ugodę (istnieje ryzyko, że wraz z podpisaniem ugody całkowicie zrzekasz się roszczeń w zamian za zaniżone odszkodowanie).

Jeśli ubezpieczyciel odmawia wypłaty odszkodowania, najbardziej sensownym i prawomocnym działaniem będzie przekazanie sprawy do sądu. Oczywiście wcześniej najlepiej podjąć negocjacje, jednak czasem nie pozostaje nam nic innego.

Pamiętaj jednak, iż wniesienie sprawy do sądu wiąże się z koniecznością wstępnego pokrycia kosztów sądowych (opłata od pozwu, ewentualne koszty opinii biegłego sądowego), a w razie oddalenia, sąd może obciążyć poszkodowanego także kosztami procesu poniesionymi przez stronę przeciwną.

Zazwyczaj wstąpienie na drogę sądową warto poprzedzić merytoryczną reklamacją. Można ją złożyć w formie pisemnej, ustnej lub elektronicznej, wraz z uwzględnieniem procedur przewidzianych przez ubezpieczyciela. Musi on udzielić na nią w ciągu 30 dni lub w szczególnych sytuacjach, 60 dni. Jeśli termin zostanie przekroczony, wtedy reklamację uznaje się za rozpatrzoną pozytywnie.

Nie zapominajmy także o możliwości zakończenia sporu polubownie, a więc poprzez skierowanie sprawy do mediacji, zawezwanie do próby ugodowej lub powierzenie rozstrzygnięcia sądowi polubownemu.